maandag 7 augustus 2017

Ons zorgenvriendje



Hij stond al tijden op zijn kamer, het zorgenvriendje Bill. Destijds gekocht voor mijn kindercoachpraktijk, maar wanneer nodig deed hij ook dienst voor mijn eigen kinderen. Althans zo had ik het bedacht toen ik het betreffende vriendje kocht...

In eerste instantie vond onze jongste zoon het vriendje maar eng en hoefde hem dan ook zeker niet op zijn kamer. Hij verwerkt veel van zijn emoties in zijn slaap, wordt veel wakker en was een tijdje bang om te gaan slapen en 'enge dromen' te krijgen. Dus stelde ik voor om het zorgenvriendje te halen, maar nee hoor niet nodig... Tot op een avond zijn broer het voorstelde met een superlief verhaal erbij zoals alleen een grote broer dat kan. Toen mocht het vriendje dan toch op zijn kamer komen zitten, maar dan wel graag achter de Paw Patrol uitkijktoren... Zo stond het vriendje al maanden achter Chase, Ryder en alle andere Paw Patrol pups verdekt opgesteld. Niemand keek meer echt naar Bill om en ook bij de coaching was hij even niet nodig. Dus bleef hij lekker staan op de kamer van onze jongste zoon.

Tot vorige week. De zomervakantie halverwege en dus kon hij groep 1 achter zich laten want vanaf de tweede helft van de vakantie was hij toch echt een oudste kleuter! Maar oh jee... daarmee kwamen ook zijn 'zorgen' want hoe gaat dat precies als oudste kleuter en voetballen en buitenspelen als je ook je echte werkjes af wilt maken... Zo ontstond een zomeravond vol zorgen totdat grote broer om de hoek kwam kijken en zei 'Weet je wat je kunt doen?! Teken je nare droom maar op een blaadje en stop het in de mond van het zorgenvriendje. Dan eet hij jouw nare droom wel op!' Zo gebeurde het... Er werd een tekening gemaakt van de enge leeuw die de oudste kleuters in zijn droom in de gaten hield en deze werd zorgvuldig opgevouwen in de mond van het zorgenvriendje gestopt, rits dicht en slapen maar... Binnen 5 minuten sliep hij heerlijk rustig!!

Ik besloot het briefje erin te laten en het niet eruit te halen onder het mom dat het opgegeten was...

De andere ochtend werd inderdaad als eerste gekeken of de nare droom was opgegeten. Dat was niet zo... waarop ik mijn jongens uitlegde dat de droom niet werd opgegeten, maar wel goed bewaard werd voor hem. Zo was hij zijn nare droom kwijt, had lekker kunnen slapen, maar wanneer nodig kun je altijd nog even terug naar die nare droom want wie weet vertelt zo'n droom je ook wel iets waardevols.

'Maar jij was het kwijt en hebt lekker geslapen, toch?!' roept onze oudste naar de jongste. Die knikt instemmend om vervolgens naar buiten te rennen en in alle vroegte op het gras te kunnen gaan voetballen, want daar hebben oudste kleuters dus echt nog wel tijd voor als ze in groep 2 zitten!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten