zondag 4 december 2016

De kracht van woorden



Al van kleins af aan hou ik er enorm van om mijn ‘dingetjes’ op papier te zetten of heel veel te kletsen… Mensen die mij kennen weten dat ik uit een familie kom waar we gezellig kunnen praten en dit ook heel veel doen...

Ik hou er van om uren te kletsen, maar ik hou er minstens zoveel van om hele verhalen, ideeën of gedachten op te schrijven. Met het opschrijven of het vertellen van verhalen en belevenissen verdwijnt het nog niet uit mijn hoofd. Sterker nog, hetgeen ik opschrijf of vertel blijft ook lang in mijn hoofd zitten. Ik kan er mee bezig blijven… Dit kan positief zijn, maar zeker ook negatief.

Ik ben ervan overtuigd dat de kracht van woorden groots is. Hetgeen je communiceert verbaal of non verbaal is krachtig en hiermee zeg ik niets nieuws, dat begrijp ik…

Vanmorgen kwam ik de quote ‘the way we talk to our children becomes their inner voice’ tegen. Deze spreuk kom ik geregeld tegen en dan vind ik het vooral 'een mooie spreuk', denk er even iets over of bij en ga door. Toch, deze keer bracht de zin mij weer even terug naar vorige week toen ik op straat een moeder tegen een dochter had horen praten..

De manier waarop de moeder het meisje luid aansprak op straat en het meisje daar met zoveel verdriet klein zag worden, raakte me. Ik ben niet de persoon die op straat zich zal mengen in een situatie tussen een ouder en een kind, maar wat was dit lastig om te horen en te zien.

Zeker in deze tijd van het jaar met af en toe wat kortere lontjes door alle december perikelen die eraan komen, kunnen zowel kinderen als volwassenen soms net even iets minder hebben. Geen probleem, hoort erbij! Maar zorg dat je op de hoogte bent van elkaar. Zorg dat je kind eventueel weet dat het even veel is voor je en zorg vooral ook dat jij weet en niet vergeet dat het voor je kind even veel kan zijn op het moment!

Het punt dat ik vooral wil maken is dat communicatie ook - of beter nog JUIST - voor kinderen een krachtig middel is. Verbaal maar ook non verbaal kun je een heleboel met kinderen delen, je kunt ze groot maken met een knipoog of een klopje op een schouder. Daarentegen kun je zo ook heel klein maken door een blik of afwijzende houding. Wat wij tegen hen zeggen, slaan zij op in hun koppie. Je hoeft je kind niet dagelijks op te hemelen, maar hou je kind een spiegel voor op z’n tijd. Even benoemen wat je ziet en wat het met je doet, geeft zoveel informatie.

In een gezin met gevoeligheid ten top verlies ik ook weleens mijn geduld op het verkeerde moment, schiet ik ook weleens uit mijn slof omdat ik niet kan aanzien hoe 2 broers met elkaar omgaan terwijl ze elkaars grootste vriend zijn. Toch streef ik ernaar om ze op een rustige manier en vooral door hen in hun waarde te laten aan te spreken. Met een temperamentvolle kleuter in huis die in alles temperamentvol is en daardoor hele mooie kwaliteiten heeft, maar het niet altijd even makkelijk maakt voor zichzelf wil ik hem meegeven dat de toon waarop of de blik waarmee je ‘spreekt’ heel veel voor jezelf of voor een ander kan betekenen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten